Szkoła Równych Szans
(wiecej)
LOGO
(wiecej)

Oferta edukacyjna

METODY PRACY Z DZIEĆMI

Zapewniając dzieciom osiąganie systematycznych postępów i sukcesów, radzenia sobie z trudnościami, stwarzając wszystkim dzieciom szansę rozwoju na miarę ich możliwości nasi nauczyciele stosują w pracy wiele nowatorskich metod:

* Metoda ruchowej ekspresji twórczej R. Labana

  Kinezjologia edukacyjna - „Gimnastyka mózgu” G. i P. Dennisonów
   Metoda Mobilnej Rekreacji Muzycznej
   Metoda Dobrego Startu M. Bogdanowicz

  Metoda E. Gruszczyk - Kolczyńskiej w nauczaniu matematyki
   Pedagogika zabawy

* Arteterapia, drama

 

Metoda ruchowej ekspresji twórczej R. Labana. Metoda ta, nazywana jest także metodą improwizacji ruchowej. Ważną rolę odgrywa tu inwencja twórcza ćwiczących, ich pomysłowość, fantazja, doświadczenie ruchowe. W metodzie tej posługujemy się różnymi formami ruchu, takimi jak: odkrywanie, naśladowanie, inscenizacja, pantomima, gimnastyka wykorzystująca ruch naturalny, ćwiczenia muzyczno-ruchowe, taniec opowieść ruchowa, itp. Nauczyciel staje się współuczestnikiem i współpartnerem zabaw. Metoda ruchowa ekspresji twórczej daje możliwość rozwijania się w zakresie między innymi: wyczucia własnego ciała, wyczucia przestrzeni, wyczucia ciężaru ciała (siły), doskonaleniu płynności ruchu, w zakresie kształtowania umiejętności współdziałania z partnerem lub grupą.

 

Kinezjologia edukacyjna - „Gimnastyka mózgu” G. i P. Dennisonów. Istotą tej metody jest pobudzenie za pomocą prostych ukierunkowanych ćwiczeń ruchowych różnych obszarów naszego mózgu. W efekcie ma powstać jak najwięcej połączeń między neuronami, co przyczyni się do większej plastyczności mózgu i zwiększenia możliwości uczenia się. Na początku wykonywane są ćwiczenia wstępne wprowadzane rytmicznie (picie wody, masowanie punktów na myślenie, wykonywanie ćwiczeń naprzemiennych, „pozycja Dennisona”). Po wykonaniu ćwiczeń wstępnych wykonujemy wiele innych bardzo atrakcyjnych dla dzieci ćwiczeń jak np: "leniwe ósemki" (inaczej znak nieskończoności) lub „symetryczne bazgranie”. Innymi ćwiczeniami są ćwiczenia, które wspomagają słyszenie i pamięć: "kapturek myśliciela", "słoń" oraz ćwiczenie rozciągające takie, jak "aktywna ręka".

Arteterapia, drama. Jest specyficzną metodą w nauczaniu i wychowaniu, która polega na rozwiązywaniu problemów poprzez działania w roli, poprzez uczestniczenie w fikcji dramatycznej, najczęściej improwizowanej lub opartej na tekście literackim. W grupie pracującej metodą dramy dzieci uczą się współpracy, samodzielności myślenia i działania, bycia ze sobą, wzajemnej akceptacji, znika wstydliwość, a w jej miejsce pojawia się otwartość, szczerość, pewność siebie, umiejętność dzielenia się i pomagania sobie. Dzieci rozwijają emocje, wyobraźnię i fantazję. Drama polega na zaangażowania się w fikcyjną sytuację, "wczucie się" w postać, rzecz, bycie nią i działanie jako ona. W dramie każdy odnosi sukces, nie ma tu, bowiem nieważnych ról, nie jest to teatr, więc nie ma tu ról źle zagranych.

Metoda Mobilnej Rekreacji Muzycznej. Jest to profilaktyka i terapia muzyczna, w której występują takie elementy jak: uruchomienie, zrytmizowanie, uwrażliwienie, relaks i wizualizacja, aktywizacja łagodna i dynamiczna. MRM to uporządkowany układ ćwiczeń rytmicznych, ruchowych, perkusyjnych, oddechowych, wyobrażeniowych i relaksacyjnych stymulowanych muzyką. Dzięki muzyce możemy rozwijać świadomość własnego ciała, uczyć koncentracji uwagi, ćwiczyć pamięć i wyobraźnię. Ruch przy muzyce kształtuje rozwój gracji ruchów, umiejętność współdziałania w grupie, a także poczucie działania. Muzyka może mieć także wpływ na kształtowanie się dyspozycji twórczych.

 

Metoda Dobrego Startu M. Bogdanowicz 

 

Aktywizuje i usprawnia czynności analizatorów: wzrokowego, słuchowego i kinestetyczno - ruchowego. Kształci prawidłową lateralizację, orientację w przestrzeni i w schemacie ciała. Koordynuje więc czynności wzrokowo - słuchowo - ruchowe oraz usprawnia i harmonizuje wszystkie funkcje psychomotoryczne. Kształci ona zdolność rozumienia i operowania symbolami, ułatwia nawiązanie kontaktów społecznych, szczególnie dzieciom z różnymi dysfunkcjami. Metoda ta ma wielostronne oddziaływanie i dlatego nosi nazwę metody psychomotorycznej. W metodzie dobrego startu stosuje się trzy rodzaje ćwiczeń: ćwiczenia ruchowe, ćwiczenia ruchowo - słuchowe, ćwiczenia ruchowo - słuchowo - wzrokowe. Przygotowaniem do właściwych ćwiczeń mogą być ćwiczenia o charakterze musztry, mające na celu orientację w schemacie ciała i w przestrzeni, zabawy orientacyjno - porządkowe. Mogą zaczynać się i kończyć pląsami ruchowymi kształtującymi motorykę i percepcję słuchową dziecka oraz orientację w schemacie ciała – zabawy paluszkowe, tańce, masażyki. W pracy tą metodą stosuje się następujące etapy: I etap – ćwiczenia ruchowe, II etap – ćwiczenia ruchowo – słuchowe, III etap – ćwiczenia ruchowo – słuchowo – wzrokowe.

 

Metoda E. Gruszczyk - Kolczyńskiej w nauczaniu matematyki. Celem tej metody jest wspomaganie rozwoju umysłowego dzieci. Zaplanowane działania służą wprowadzeniu nowych treści lub uporządkowaniu i ukierunkowaniu nagromadzonych doświadczeń dzieci. Głównym sposobem uczenia się matematyki jest rozwiązywanie zadań. Nie wszystkie dzieci radzą sobie z tą umiejętnością. Często napotykają trudności, zniechęcają się do wykonywania kolejnych działań, aby uniknąć przykrości. Należy dostosować więc treści kształcenia do możliwości intelektualnych dzieci. Ta metoda ma właśnie wspomagać rozwój umiejętności matematycznych dzieci i uczyć je radzenia sobie z emocjami. W edukacji matematycznej ważne jest też, aby mieć świadomość tego, w jaki sposób uczą się dzieci w wieku przedszkolnym. Edukacja matematyczna metodą E. Gruszczyk – Kolczyńskiej sprzyja stymulowaniu uzdolnień matematycznych u dzieci a także dobrze przygotowuje je do nauki matematyki w szkole. Metoda sprzyja rozwojowi inteligencji operacyjnej dzieci, uodparnia je na sytuacje trudne i rozwija umiejętności matematyczne

 

Pedagogika zabawy stwarza możliwości dzieciom do działania w atmosferze akceptacji i zaufania. Celem pedagogiki zabawy jest dostarczenie prowadzącemu różnorodnych pomysłów, które umożliwią świadomą i kreatywną pracę z grupą.
Aktywizowanie uczniów w procesie nauczania jest obecnie uznawane za najważniejszą zasadę nauczania i uczenia się. Głównymi celami pedagogiki zabawy są: harmonijny i wszechstronny rozwój dziecka, pomoc w odkrywaniu najlepszych cech dziecka.

 

 Można wyodrębnić następujące rodzaje zabaw, stosowanych w pedagogice zabawy:
• zabawy ułatwiające wejście w grupę, poznanie nowego otoczenia, poznanie imion, niektórych cech osób,
• zabawy rozluźniające, odprężające, wykorzystujące ruch, taniec, gest, likwidujące napięcie mięśni i napięcie psychiczne,
• zabawy ułatwiające wprowadzenie tematu, pozwalające poznać odczucia, doświadczenia, potrzeby i oczekiwania poszczególnych członków grupy,
• gry dydaktyczne, a polegające na sposobie przedstawienia danych treści w formie zagadkowego problemu i poszukiwania rozwiązań według proponowanych reguł,
• metody wymiany myśli, gry dyskusyjne,
• zabawy integrujące dużą grupę, umożliwiające wszystkim wspólną, aktywną zabawę, bez podziału na bawiących się i obserwatorów, bez ośmieszającej rywalizacji, przypadkowych wygranych i kilku zwycięzców.

 

<<   Październik   >>
NiPoWtŚrCzPtSo
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31
MAPA SERWISU
STATYSTYKA